Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego

Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego

10 października obchodzimy Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego. Został on ustanowiony przez Światową Federację Zdrowia Psychicznego w 1992 roku. Jego podstawowe cele to:
1) Zwrócenie uwagi na problematykę zdrowia psychicznego: rozpowszechnianie wiedzy na temat zdrowia psychicznego i chorób psychicznych, zwiększanie świadomości społecznej odnośnie znaczenia zdrowia psychicznego oraz zachęcanie do podejmowania działań na jego rzecz. Chodzi głównie o przekazanie szerokiej publiczności informacji o ogromnym rozpowszechnieniu zaburzeń psychicznych, które są mylnie uważane za problem niszowy. Tymczasem różne formy zaburzeń psychicznych dotykają blisko 25% populacji. Badania przeprowadzone w krajach UE wskazują nawet, że zaburzenia psychiczne dotkną w jakimś momencie życia 38% populacji (choć w badaniach tych oprócz typowych zaburzeń psychicznych uwzględniono także schorzenia neurologiczne). Z kolei z estymacji WHO wynika, że już w roku 2030 depresja będzie pierwszą co do znaczenia przyczyną niepełnosprawności na świecie (stąd zapewne hasło Światowego Dnia Zdrowia Psychicznego w roku 2017). Największe znaczenie mają zaburzenia uważane za skutek przemian cywilizacyjnych (pośpiechu, niestabilności itp.) oraz zaburzenia psychiczne towarzyszące chorobom somatycznym i wikłające ich przebieg (choć trzeba tu zauważyć, że odsetek najważniejszych chorób psychicznych takich, jak schizofrenia czy choroba afektywna dwubiegunowa utrzymuje się na mniej więcej stałym poziomie). Z danych polskich (badania przeprowadzone przez Instytut Psychiatrii i Neurologii) nt. kondycji psychicznej mieszkańców Polski w wieku od 18 do 64 lat wynika, że prawie osiem milionów osób (23.4%) w Polsce boryka się z mniejszymi lub większymi zaburzeniami psychicznymi. Dane te nie różnią się istotnie od tych, które pochodzą z badań ogólnoeuropejskich.
2) Celem związanym z poprzednim jest ograniczenie dyskryminacji osób psychicznie chorych. Dyskryminacja chorych psychicznie w różnych obszarach życia społecznego i zawodowego, prowadzi np. do trudności w uzyskaniu zatrudnienia. Zjawisko to powszechne w przypadku niepełnosprawnych w ogóle w przypadku osób psychicznie chorych zostaje wzmocnione przez stygmatyzację takich osób. Efektem stygmatyzacji jest ze strony pacjentów unikanie leczenia psychiatrycznego, a ze strony otoczenia unikanie kontaktu z osobami chorymi. Kolejnym jej skutkiem jest zaniedbywania elementarnej potrzeby zapewnienia godziwych warunków leczenia i zaniżania kosztów leczenia psychiatrycznego. Skrajnym wyrazem dyskryminacji są (zdarzające się nadal) trudności w uzyskaniu pomocy lekarskiej w przypadku somatycznych problemów u osób chorych psychicznie.
3) Kolejnym celem ŚDZP jest przedstawienie współczesnej oferty leczenia psychiatrycznego i przełamanie stereotypu o złym rokowaniu zaburzeń psychicznych. Przedstawiając możliwości leczenia i rehabilitacji oraz korzystając ze współpracy z organizacjami pacjentów można ukazać aktywne życie chorych podejmujących odpowiedzialność ze swoje zdrowie.
Doceniając rolę psychiatrii w systemie ochrony zdrowia przy uwzględnieniu opinii środowiska psychiatrycznego w Polsce oraz organizacji reprezentujących pacjentów, minister zdrowia rozpoczął proces reformowania tej dziedziny medycyny w Polsce. Najważniejszymi elementami reformy są:
a) ustawa o zdrowiu publicznym jako świadectwo nowoczesnego państwa, w którym profilaktyka i prewencja stanowi istotny element ochrony zdrowia, zapobiegając chorobom i ich skutkom;
b) pozostawienie Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego jako wspierającego rozwój głównie w obszarach strategii leczenia, infrastruktury i organizacji systemu;
c) nowa (pierwsza od 20 lat) wycena, przez Agencję Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji, leczenia chorób psychicznych w trybie szpitalnym i ambulatoryjnym, która znacząco wpłynie na rozwój psychiatrii w Polsce, wzmacniając ją ekonomicznie i organizacyjnie;
d) systematyczne spotkania ze środowiskiem psychiatrów w Ministerstwie Zdrowia, jako ważna forma współpracy, dialogu i konsultacji departamentów ze środowiskiem psychiatrów.
e) przygotowanie do opracowania mapy potrzeb zdrowotnych w dziedzinie psychiatrii
f) możliwość pozyskania środków europejskich na działania związane z poprawą infrastruktury placówek ochrony zdrowia oraz działania mające na celu deinstytucjonalizację opieki psychiatrycznej (chodzi tu o przesunięcie leczenia psychiatrycznego z wielkich wyspecjalizowanych szpitali psychiatrycznych do mniejszych oddziałów w szpitalach ogólnych i rozwój opieki ambulatoryjnej i środowiskowej)
g) utrzymanie dotychczasowego kierunku działań związanych z wdrażaniem modelu środowiskowej opieki psychiatrycznej – propozycja przeprowadzenia pilotażu, który będzie miał na celu weryfikację przyjętych założeń organizacyjno-finansowych.
h) powołanie zespołu do spraw przygotowania kontynuacji Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego.
W Polsce funkcjonuje ustawa z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego, zawierająca przepisy o postępowaniu wobec osoby z zaburzeniami psychicznymi oraz środkach ochrony jej praw i godności. Ustawa ta uznaje, że zdrowie psychiczne jest fundamentalnym dobrem osobistym człowieka, a ochrona praw osób z zaburzeniami psychicznymi należy do obowiązków państwa.
W dniu 28 grudnia 2010 r. Rada Ministrów przyjęła Narodowy Program Ochrony Zdrowia Psychicznego na lata 2011– 2015, którego głównym celem jest m.in. promocja zdrowia psychicznego i profilaktyka zaburzeń psychicznych oraz zapewnienie chorym dostępu do kompleksowej i zintegrowanej opieki zdrowotnej. W 2014 r. Ministerstwo Zdrowia zainicjowało prace analityczno-przygotowawcze nad opracowaniem kolejnej edycji Programu na lata 2016-2020. Niestety, program ten wg. np. badań przeprowadzonych na zlecenie firmy farmaceutycznej Janssen we wszystkich krajach UE w Polsce miał, jak dotąd, charakter głównie aspiracyjny. Doceniono nowoczesność i ambitne założenia programu, wskazując jednocześnie na brak ich realizacji. Także polskie raporty wskazują na taki stan rzeczy (jeden z najważniejszych z nich jest nazywany wręcz „raportem o zaniechaniu”). Być może nowa edycja Programu (na lata2016-2020) zmieni tą niekorzystną sytuację.
Od grudnia 2013 roku funkcjonuje również Krajowy Program Działań na rzecz Równego Traktowania na lata 2013-2016. Program - przygotowany w Biurze Pełnomocnika Rządu do spraw Równego Traktowania - jest pierwszym dokumentem rządowym, który porusza problematykę równego traktowania grup narażonych na dyskryminację m.in. osób chorych psychicznie.
Ponieważ obchody ŚDZP mają różne formy i kierowane są do szerokiej publiczności, stwarzają one nadzieję na wytworzenie świadomych grup nacisku (osób chorych, ich rodzin i profesjonalistów) mogących wpłynąć na zmiany legislacyjne w zakresie psychiatrii, bowiem jakość legislacji psychiatrycznej jest niska, a ekspertyzy prawne wskazują na sprzeczność niektórych przepisów z aktami prawnymi wyższego rzędu (np. Konstytucją czy podpisanymi przez Polskę międzynarodowymi traktatami dot. praw człowieka).
Celem łączącym poprzednie jest próba przekonania społeczeństwa, że osoby z zaburzeniami psychicznymi są jego pełnoprawnymi członkami, a choroby psychiczne w swej istocie nie różnią się od chorób somatycznych.

Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego 2017 „Porozmawiajmy o Depresji”.
Corocznie święto obchodzone jest pod innym hasłem, w 2014 był to „Życie ze schizofrenią”, w 2015 „Pierwsza pomoc psychologiczna”. w roku 2016 przewodnie hasło to „Zdrowie psychiczne w miejscu pracy”. W tym roku hasłem jest: „Porozmawiajmy o depresji”



Naszą misją jest towarzyszenie osobom zagrożonym wykluczeniem społecznym w ich drodze do odzyskania pełnej kontroli nad własnym życiem sprawdź >

Kalendarium

Grudzień 2016

29

Nabór na opiekunki do wykonywania specjalistycznych usług opiekuńczych

Towarzystwo Przyjaciół Niepełnosprawnych ogłasza nabór na opiekunki do wykonywania specjalistycznych usług opiekuńczych


Marzec 2017

01

Rozpoczęcie naboru do projektu WiP

Towarzystwo Przyjaciół Niepełnosprawnych prowadzi nabór na 6.miesięczne staże zawodowe

Poszukujemy osób: nieaktywnych zawodowo, niepobierających świadczeń emerytalnych, z orzeczonym stopniem niepełnosprawności, w wieku 18-64 lata, zamieszkałych na terenie województwa łódzkiego.

Marzec 2017

10

Wizyta Małżonki Prezydenta RP Pani Agaty Kornhauser-Dudy